 |
|
Tarih: 10.02.2009 Saat:15:27 Yazan:  Serdar32 : |
Annesi, babası fakirdi Ahmet’in. Tek göz odalı bir gecekonduda oturuyorlardı. Babasının ciğerleri hasta olduğundan zorunlu emekliye ayrılmıştı. Ahmet okul olmadığı zamanlar simit satarak zorlukla ilkokulu bitirdi. Daha sonra komşusunun yardımıyla bir lokantaya bulaşıkçı olarak girdi. Ahmet hayalini gerçekleştirmek için ilk adımını atmıştı. Eskiden lokantaların camları arkasında gördüğü o güzelim yemeklere kavuşmuştu. Artık günde üç öğün karnı doyuyordu. Lokantada yemek pişiren Veli dayıyı göz hapsine almıştı. Ondan yemek yapmayı öğrenecek ve kendi de bir aşçı olacaktı ama Ahmet başkasının lokantasında değil kendi lokantasında görevini yerine getirecekti.
Ahmet askerden geldikten sonra şehrin mevki yerinde lokanta açtı. Yaptığı yemekler çok lezzetli olduğu için lokanta müşterilerle dolup taşıyordu. Kazancı yerindeydi. Ara sıra muhtaç insanlar lokantaya gelirdi ve bedava yemek yerlerdi.
|
|
| Tarih: 10.02.2009 Saat:15:29 Yazan: Serdar32 : |
Lokantada çalışan garsonlar ve müşteriler Ahmet’in öğle vakitleri boş bir masaya giderek masanın üstüne iki tabak yemek bırakmasına bir anlam veremezlerdi. Onlar ne bileceklerdi yıllar önce sefaletin bitirdiği anne ve babasına Ahmet’in armağanını. Hem onlar duyamazlardı ki, tabakları masanın üstüne bırakırken Ahmet’in “ Bundan sonra aç kalmayacaksınız anneciğim ve babacığım. Alın yemeklerinizi karnınızı bir güzel doyurun “ diye mırıldandığını.
Yazan: Serdar Yıldırım
|
|
| Tarih: 25.02.2009 Saat:17:26 Yazan: Gelincik6 : |
güzel bir hikaye umarım insanların hayalleri ahmet gibi gerçekleşir ve şunuda eklemek istiyorumki güzellikleri gerçekleşen hayalleri sevdiklerimiz hayatta iken onlarla paylaşma şansımız olur diğer türlü hep bir yanımız eksik ve yarım kalıyor
kalemine gönlüne sağlık sevgiler hoşça kal |
|
 ÖNCEKİ SAYFA SONRAKİ SAYFA 
| |
|
56 Online Ziyaretçi 
Favorilerine
Ekle 
Yukarı Çık 
Kullanim Kurallari 
Bizi
Tavsiye Edin 
Basında
Biz 
Hakkımızda 
İletişim